pl.obsculta-music.at
Różnorodny

Oszczędność energii z rolnictwa

Oszczędność energii z rolnictwa


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


Potencjalne oszczędności energii z rolnictwa

Niektóre szacunki dotyczące potencjalnych pozostałości sektora wina na poziomie krajowym wskazują na dostępność około 1,3 miliona ton suchej masy rocznie, prawie całkowicie niewykorzystanej, co teoretycznie mogłoby zastąpić około 80 000 ha upraw energetycznych i 2,4 ml ton produkty uboczne winifikacji, które są jednak niewykorzystane. Korzyści środowiskowe wynikające z odzysku tych biomas na cele energetyczne są ewidentne, gdyż z jednej strony ich produkcja nie konkuruje w użytkowaniu gleb z produkcją żywności, az drugiej - będąc pozostałościami z rolniczego czy przemysłowego procesu produkcyjnego - rozwiązuje problem produkty uboczne, które, jeśli nie są dostępne do innych zastosowań, muszą w każdym przypadku zostać usunięte.

Potencjał rolnictwa w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych jest obecnie uznawany na arenie międzynarodowej, co może wywołać debatę na temat konkurencji w sektorze rolnym między produkcją żywności a produkcją na cele energetyczne. Drugim, mniej sprzecznym aspektem, którego nie należy lekceważyć, jest wzmocnienie energetyczne pozostałości biomasy pochodzenia rolniczego, to znaczy zarówno pozostałości rolniczych pochodzących ze zbierania produktów przeznaczonych do spożycia, jak i pozostałości pochodzących z rolno-przemysłowych procesów produkcyjnych. W sektorze winiarskim z jednej strony wśród biomasy pochodzenia rolniczego znajdują się pozostałości po przycinaniu (ścinki), z drugiej zaś produkty uboczne produkcji wina (wytłoki, osady z raspie) wśród pozostałości po przemianach rolno-przemysłowych.

Krajowy plan działań na rzecz źródeł odnawialnych (PAN)w rzeczywistości ustanawia cel w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych w wysokości 17% końcowego zużycia energii do 2020 r. Oczekuje się, że odnawialne źródła energii cieplnej (biomasa, energia geotermalna, ciepło geotermalne, pompy ciepła, ciepło słoneczne) zapewnią około 10 Mtoe, co odpowiada około 45% celu na 2020 r. (około 22 Mtoe). Ich wykorzystanie pozwoliłoby na produkcję energii elektrycznej lub cieplnej poprzez zastąpienie źródeł nieodnawialnych, a na poziomie poszczególnych przedsiębiorstw mogłoby stanowić uzupełnienie przychodów poprzez wzrost przychodów (sprzedaż energii) lub poprzez oszczędności kosztowe (własna zużycie wyprodukowanej energii).

Konkretne wykorzystanie pozostałości i produktów ubocznych łańcucha dostaw do celów energetycznych nadal ma bardzo ograniczone rozpowszechnienie we Włoszech, ponieważ koliduje głównie z problemami organizacyjnymi i ekonomicznymi, takimi jak zarządzanie fazą zbierania lub możliwość przedsiębiorstw przetwórczych do zakup innych rodzajów biomasy po niższych kosztach. Ogólnie rzecz biorąc, aspekty, które należy wziąć pod uwagę przy rozwiązywaniu problemu ponownego wykorzystania pozostałości do celów energetycznych, są różnego rodzaju:

  1. techniczno-logistyczne (odbiór, transport i przechowywanie, głównie pozostałości po cięciu);
  2. organizacyjne (organizacja łańcucha dostaw);
  3. ekonomiczne (koszty różnych operacji i potencjalne przychody);
  4. technologiczne (wielkość i rodzaj zakładów przetwórczych).

Chociaż pierwsze eksperymentalne podejście do kwestii odzyskiwania energii z biomasy roślinnej rozpoczęło się około 35 lat temu, niestety we Włoszech nie było ono rozpowszechnione i stosowane, jak w innych krajach europejskich, takich jak Francja, Niemcy, Austria i kraje północnoeuropejskie.

Dla lepszego rolnictwa w perspektywie reformy Wspólnej Polityki Rolnej 2014-2020 Czy to jest to konieczne:

1) zapewnić żyzność gleb również nawozami organicznymi z wyściółki zwierzęcej;
2) wspierać rolnictwo na obszarach ryzyka hydrogeologicznego, ponieważ leśnictwo i działalność rolnicza zapobiegają degradacji gleby, utrzymując społeczności w ich naturalnych lokalizacjach, aby dbały o krajobrazy;
3) redukować emisje CO2, które w dużej mierze można przypisać intensywnym gospodarstwom rolnym, transportowi żywności przeznaczonej do dużej dystrybucji, marnotrawstwu energii, które narzuca światowy system żywnościowy;
4) chronić zasoby takie jak oceany, wody śródlądowe i powietrze przed procesem zanieczyszczenia chemicznego, którego nie można już dłużej tolerować;
5) odwrócić trend chorób „dobrego samopoczucia”, takich jak otyłość, cukrzyca, choroby układu krążenia, nowotwory, w dużej mierze spowodowane zanieczyszczeniem wody i powietrza, złej jakości odżywianie, obecność zalegalizowanych chemikaliów (pomyśl o barwnikach, dodatkach, sztucznych aromatach) w naszym codzienna żywność również importowana z innych konkurencyjnych krajów;
6) zachowanie lokalnych kultur, które zawierają wiele przydatnych informacji w dobie kryzysu środowiskowego, społecznego i gospodarczego;
7) chronić lokalne gospodarki i pobliskie rynki, które mogą ożywić nasze obszary wiejskie i sprawić, że staną się one miejscami dobrobytu, produkcji dochodu, wartości dodanej, zatrudnienia młodzieży;
8) utrzymywać wysoko flagi turystyki, której karmią nie tylko wizyty w miastach artystycznych czy placówkach, ale przede wszystkim historyczne krajobrazy rolnicze, które nadają terytoriom tożsamość.

Waloryzacja pozostałości po przycinaniu

Produkcja pozostałości po przycinaniu charakteryzuje się pewną zmiennością w zależności od systemów uprawy, winorośli, obszaru geograficznego, stosowanych praktyk rolniczych, a także w zależności od faktycznej możliwości zbioru (układ sadzenia, nachylenie terenu itp.). Dlatego przydatne mogą być nie tylko szacunki na poziomie krajowym lub regionalnym, ale także przydatne badania na poziomie lokalnym, mające na celu weryfikację potencjału produkcji ścinek w każdym określonym systemie terytorialnym i organizacyjnym. Prawie zawsze większe pozostałości są zbierane i wykorzystywane jako drewno opałowe, ale dotyczy to tylko niewielkiego procentu całkowitej biomasy; pozostałe pędy należy w każdym przypadku usunąć, ponieważ stanowią przeszkodę we wszystkich późniejszych operacjach, biorąc pod uwagę, że czas naturalnej degradacji następuje w ciągu lat; producenci mają tylko dwie możliwości: wyjąć z winnicy i spalić pędy winorośli (praktyka zabroniona w wielu regionach, a także droga i potencjalnie szkodliwa) lub posiekać produkt i zakopać go do dalszej obróbki (praktyka jednak niewskazane z agronomicznego punktu widzenia, gdyż zwiększa ryzyko rozprzestrzeniania się chorób roślin).

W obu przypadkach zagospodarowanie pozostałości po przycinaniu jest traktowane jako problem utylizacji, nawet jeśli koszty tych operacji zwykle nie są brane pod uwagę przez rolników, którzy zwykle nie biorą pod uwagę kosztów alternatywnych swojej pracy. W rzeczywistości spalenie pędów winorośli po przetransportowaniu ich na odpowiednie miejsce ma szacunkowy koszt około 150-200 EUR / ha, w tym zbiór, transport i nadzór; Rozdrabnianie i zakopywanie ma całkowity koszt 140 EUR / ha (80 EUR za rozdrabnianie i 60 EUR za zakopywanie z obróbką powierzchniową).

Aspekty techniczne związane ze zbieraniem pozostałości do celów energetycznych dotyczą głównie rodzaju używanych maszyn i metod zbiórki. Zbiórka może odbywać się za pomocą maszyn pakujących i pras do bel okrągłych, które wytwarzają okrągłe bele, które można zdeponować na brzegi winnicy mają być następnie wykorzystane. z czasem w elektrowniach można alternatywnie stosować rozdrabniacze do produkcji rozdrobnionego materiału, który zamiast tego musi być przechowywany w odpowiednich magazynach. W obu przypadkach specyficzną technologię uzyskuje się poprzez adaptacje maszyn już powszechnie stosowanych w rolnictwie. Inne aspekty, które należy wziąć pod uwagę w procesie produkcji, to transport z winnicy do zakładu produkcji energii (koszty powyżej określonej odległości - które można obliczyć w odległości 15/20 km od zakładu - powodują, że proces ten nie jest już wygodne), rozdrabnianie bel okrągłych (zrębki to niewielka biomasa nadająca się do wykorzystania w zakładach przetwórczych), problemy i koszty związane ze składowaniem i suszeniem biomasy (szczególnie w przypadku rozdrabniania). Całkowite koszty transportu pozostałości do zakładów przetwórczych, chociaż różnią się w różnych sytuacjach, są w każdym razie znacznie niższe niż koszty unieszkodliwiania.

Faza zbiórki i transportu może być zarządzana przez wykonawców, w niektórych przypadkach nawet przy darmowych dostawach biomasy przez rolnika, który w każdym przypadku jest zwolniony z kosztów utylizacji. Zaleta korzystania z podwykonawstwa wiąże się również z faktem, że elastyczne maszyny można dostosować do zbioru nie tylko z przycinania winnic, ale także drzew oliwnych i owocowych oraz łodyg upraw polowych (pomidory, ziemniaki itp.); Opóźnienie zbiorów pozwala wydłużyć dni robocze maszyn, a tym samym bardziej rozłożyć ich koszty stałe. W strukturach spółdzielczych korzyść ekonomiczną dla partnera dostarczającego biomasę daje również oszczędność kosztów energii przez spółdzielnię lub przychody uzyskiwane ze sprzedaży energii lub z uprzywilejowanych dostaw energii dla ich gospodarstwa.

Jednak bardziej niż aspekty techniczne lub czysto ekonomiczne obliczenia, aspekty organizacyjne są kluczowym elementem dla potwierdzenia tego systemu odzyskiwania biomasy: koordynacja odbioru i transportu, zakup zakładu produkcji energii, dystrybucja korzyści wzdłuż dostaw łańcuch pomiędzy różnymi operatorami (rolnik, podwykonawca, firma produkująca energię): zarządzanie procesem w strukturze spółdzielczej może ułatwić rozwiązanie tych problemów organizacyjnych, zamknięcie cyklu produkcyjnego: odbiór i dostawa, produkcja energii i jej wykorzystanie również ponieważ struktury stowarzyszeniowe, takie jak spółdzielnie, uzyskują bardziej stabilne i konkurencyjne ceny, a tym samym dodają do produktu końcowego wartość dodatkową wynikającą z wyższej ceny rynkowej. W związku z tym krajowy system produkcji podkreśla 50% winogron, które są produkowane w ramach spółdzielni, które z kolei zwykle działają na ograniczonym obszarze o dużym powołaniu produkcyjnym.

Konwersja energii pozostałości

Krytyczne kwestie dotyczą technologii konwersji produktów i wymiarów produkcyjnych zakładów. Technologia konwersji energii biomasy jest szczególnie zaawansowana i stale ewoluuje.

Procesy konwersji energii biomasy są bardzo zróżnicowane, ale w przypadku lignocelulozowych można je prześledzić głównie w dwóch grupach: wykorzystanie kotłów zintegrowanych z maszynami obiegu Rankine'a lub Stirlinga do zamiany energii cieplnej na energię mechaniczną, a następnie elektryczną, co czy technologie są obecnie powszechnie stosowane; systemy zgazowania biomasy i wykorzystanie silników lub turbin gazowych, technologie przetestowane w ramach inicjatyw pilotażowych, ale jeszcze nie rozpowszechnione komercyjnie.

Zależność między zastosowaną technologią a wielkością zakładu musi uwzględniać problemy organizacyjne związane ze zbieraniem i dostawą oraz ogólnie zakres referencyjnego systemu produkcyjnego w odniesieniu do obszarów uprawnych (np. Przez producentów należących do spółdzielni lub przez producentów pewne powołanie do uprawy winorośli na wysokim szczeblu terytorialnym). Korzystanie z wydajnych, ale małych zakładów jest w rzeczywistości jednym z podstawowych aspektów zarządzania cyklem produkcji energii w sposób zintegrowany na poziomie terytorialnym lub systemu przedsiębiorstwa.

W szczególności technologie związane z pierwszą rozważaną grupą obejmują małe (15-100 kW) lub średnie (od 100-200 kW do kilku MW) kotły, które są wykorzystywane do produkcji energii cieplnej i są sprzężone z systemami ORC ( Maszyny do płynów organicznych Rankinea) do produkcji energii elektrycznej, służące odpowiednio albo indywidualnym użytkownikom (np. Gospodarstwo rolne), albo cywilnym użytkownikom zbiorowym lub użytkownikom przemysłowym (np. Spółdzielcza wytwórnia win). Większe rozmiary elektrowni można zamiast tego wykorzystać w sieciach dystrybucji energii lub sieciach ponownego ogrzewania. Technologie drugiej grupy mogą dotyczyć także małych i średnich obiektów (500-1000 kW), nawet jeśli ich wykorzystanie jest nadal na poziomie eksperymentalnym.

Przykłady systemów

Jeżeli np. Kocioł o mocy 400 kW zaspokaja potrzeby grzewcze i chłodnicze farmy winiarskiej oraz potrzeby produkcji pary i chłodnictwa związane z procesem produkcyjnym (sterylizacja butelek, produkcja wody lodowej do procesu winiarskiego) kocioł wykorzysta biomasę w ilości około 150 ton / rok, pochodzącą z winnicy o powierzchni ponad 200 ha i produkcji suchej masy 0,70-0,75 t / ha, przy produkcji energii 720 MWh rocznie.

Produkcja energii elektrycznej pozwala pokryć, choćby częściowo, potrzeby energetyczne przedsiębiorstwa. W przypadku przedsiębiorstw spółdzielczych o powierzchni np. 3000 ha powierzchni, z czego 1000 to winnice (nawet jeśli obecnie zbiór dotyczy tylko części powierzchni) i kotłem o mocy 60 kW ogrzewa ich pomieszczenia i dostarcza ciepło swoim członkom poprzez instalację wysokosprawnych kotłów.

Biomasa dostarcza energii pochodzącej z fotosyntezy. Zawartość energii pozostaje, gdy rośliny są przekształcane w inny materiał, taki jak papier, odpady zwierzęce lub inne formy energii, których używamy na co dzień, takie jak energia elektryczna lub energia transportowa wytwarzana przez biopaliwa.

Kluczem do uzyskania dostępu do zawartości energii biomasy jest przekształcenie surowca w formę użytkową, taką jak spalanie lub procesy biotermochemiczne. Produkcja energii elektrycznej we Włoszech za pośrednictwem elektrowni opalanych biomasą wzrosła prawie czterokrotnie w latach 2000-2008.

Rozważania

Odzysk biomasy pochodzącej z pozostałości rolniczych w sektorze wina do celów energetycznych może być wygodny z ekonomicznego punktu widzenia, a także mieć pozytywne skutki z punktu widzenia ochrony środowiska.

Ograniczona dyfuzja tych systemów wynika głównie z problemów organizacyjnych, biorąc pod uwagę, że w odniesieniu do aspektów technologicznych istnieją już skonsolidowane technologie, a nowe rozwijają się na poziomie eksperymentalnym. Integrujące w odniesieniu do innych aspektów produkcji, ale mogą stanowić pożyteczny wkład w redukcja kosztów energii i generowanie dodatkowych przychodów dla firm. Jego strukturyzacja wymaga przede wszystkim zorganizowanego i skoncentrowanego terytorialnie systemu przedsiębiorstw winiarskich, który gwarantuje dostawę biomasy, która zapewni wygodę dla zakładów energetycznych, a jednocześnie minimalizuje koszty transportu. Jednak warunki te są dość powszechne we włoskim systemie produkcyjnym, przede wszystkim dzięki dyfuzji systemu spółdzielczego rozwiniętego lokalnie, aw każdym razie obszarów terytorialnych o silnym powołaniu i koncentracji produkcyjnej, gdzie producenci rozwinęli już inne formy. organizacji.

Krytyczne aspekty dotyczą przede wszystkim wyborów technologicznych i wielkości zakładów transformacji, możliwości wprowadzenia na rynek wytwarzanej energii elektrycznej i cieplnej, organizacji i technik zbierania i przesyłu biomasy. W tym względzie konieczne jest odwołanie się do wyspecjalizowanych postaci, które pracują jako wykonawcy, samodzielnie lub w strukturze spółdzielczej Coldiretti podpisało z firmą Enel umowę na budowę obiektów zdolnych do wytwarzania energii elektrycznej z biomasy. Umowa przewiduje rozwój biomasy centralnej, zasilanej produktami z łańcucha dostaw, w szczególności biomasy stałej pochodzenia rolniczego oraz biogazu. W szczególności Enel Green Power (EGP) dla Enel i Konsorcjum Rolnicze Włoch (Cai) dla Coldiretti, będą wspólnie opracowywać projekty mające na celu zachęcanie lokalnych łańcuchów dostaw rolno-energetycznych, tak aby stworzyć własne okręgi rolno-energetyczne.

„Budowanie włoskich łańcuchów dostaw również w sektorze energetycznym - powiedział PierluigiGuarise, prezes zarządu CAI - to cel, do którego dążymy, aby wyrazić chęć skutecznego wspierania włoskiego rolnictwa. Obecność włoskich konsorcjów rolniczych może być elementem gwarancji zrównoważonej obecności roślin na różnych terytoriach i pewności dobrego wykorzystania biomasy, począwszy od przetwarzania produktów ubocznych głównych produkcji rolniczych ”.

Poszczególne projekty dotyczące biomasy będą opracowywane przez wyspecjalizowane spółki projektowe, w całości należące do nowego joint venture. Partnerzy będą rozwijać inicjatywy, wybierając najbardziej odpowiednie łańcuchy dostaw i umieszczając je w najlepszym kontekście geograficznym w celu wzmocnienia i integracji z lokalnymi gospodarkami, wykorzystując technologiczne przywództwo Enel Green Power w sektorze energii odnawialnej oraz zdolność włoskie konsorcja rolnicze w celu zorganizowania łańcucha dostaw biomasy. W całej gospodarce energie odnawialne budzą duże zainteresowanie dwoma strategicznymi celami: potrzebą przyczynienia się do zmniejszenia zależności energetycznej oraz zobowiązaniem do konkurowania ze zmianami klimatycznymi.

W rolnictwie istnieje kilka przyczyn, które skłaniają do przyjęcia ekologicznych systemów produkcji. Unia Europejska opowiada się za filozofią wielofunkcyjności i niezrównoważonego modelu rozwoju rolnictwa. Od posiedzenia Rady w Göteborgu w 2001 r. Do ostatnich reform WPR. Uwaga polityki, duże zainteresowanie i mnożenie się konferencji na temat agroenergii, którym towarzyszą trudności operacyjne w podążaniu tą ścieżką rozwoju, zrodziły serię palących pytań w świecie rolnictwa: dedykowane uprawy (kukurydza, soja, sorgo , pszenżyto, rośliny oleiste, drzewa drzewiaste); od drewna do łańcucha dostaw oleju roślinnego; od pozostałości po cięciu do rzepaku na biodiesel; od fotowoltaiki na dachach wiejskich budynków po szklarnie i inne wiejskie konstrukcje fotowoltaiczne.

Agroenergie mogą wzmocnić lokalną gospodarkę, tak jak w przypadku wykorzystania pozostałości gatunków leśnych lub odpadów hodowlanych lub paneli fotowoltaicznych zintegrowanych z budynkami wiejskimi. Główne polityki agroenergetyczne przewidują obowiązek zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych po cenach promocyjnych lub obowiązek mieszania biopaliw z paliwami kopalnymi; polityka ta nie obciąża budżetów państwa i podatników, ale konsumentów. energii odnawialnej ze względu na jej korzyści dla środowiska i dostawy energii, ale rozważając zachęty i nadmiar biurokratycznych przepisów sprzyjających instalowaniu systemów produkcji odnawialnej nieco obciążają wszystkie procedury udzielania zezwoleń i związaną z tym instalację.

Dr Antonella Di Matteo


Rolnictwo i oszczędność energii

Z ziemi ważne wsparcie dla oszczędzania energii

Według danych ENEA całkowite końcowe zużycie energii w systemie rolno-spożywczym stanowi 32% w skali światowej, 26% w Unii Europejskiej i około 13% w 2013 r. Na poziomie krajowym (około 3% w samym sektorze rolnym). Łańcuchy rolno-spożywcze wymagają energii w postaci paliw kopalnych do maszyn, środków ochrony roślin do zwalczania chorób roślin oraz nawozów do wzrostu i rozwoju upraw polowych i szklarniowych. Dodatkowe zapotrzebowanie na energię wiąże się z przygotowywaniem, dystrybucją i przechowywaniem żywności pochodzenia zwierzęcego i roślinnego.
Rolnictwo może przyczynić się do oszczędzania energii na różne sposoby. Z jednej strony, zużywając mniej: ENEA uważa, że ​​poprzez interwencje w zakresie efektywności energetycznej i zielone technologie, które mają być stosowane na wszystkich etapach przetwarzania, w tym w ochronie roślin, nawozach i klimatyzacji w miejscu pracy, można zaoszczędzić 25% nawadnianie, 70% w wentylacji środowisk przemysłowych i 20% w produkcji i przetwórstwie rolno-spożywczym. Są to rozwiązania z okresem zwrotu od 5 do 7 lat, oparte głównie na słonecznych systemach chłodzenia, wysokowydajnych diodach LED i oprogramowaniu do autodiagnostyki energetycznej.
Słoneczne systemy chłodzenia wykorzystują promieniowanie słoneczne do produkcji schłodzonej wody do letniego klimatyzowania systemów szklarniowych. Zrównoważone szklarnie (szklarnie), zasilane energią fotowoltaiczną i oświetlane diodami LED, umożliwiają zmniejszenie zużycia energii przez uprawy szklarniowe, które reprezentują sektor bardzo energochłonny, ze stosunkiem energii w produkcie / nakładzie energii do produkcji równym 0,04 wobec 1,23 dla upraw polowych.
Nawet wybór metody uprawy ekologicznej pozwala na znaczne oszczędności energii: szacuje się, że zużycie energii na jednostkę wytworzonego produktu jest o około jedną trzecią niższe w porównaniu z tradycyjnym rolnictwem, dzięki zastosowaniu mniej intensywnych środków i technik oraz dzięki lokalnym kanałom sprzedaży. . Ponadto rolnictwo może pomóc w wytwarzaniu nowej energii poprzez wykorzystanie własnych odpadów. Słoma, łodygi kukurydzy, przycinanie, łupiny orzechów laskowych i wszystko, czego rolnictwo nie używa, może stać się paliwem do produkcji ciepła i energii elektrycznej. Praktyka ta była odkładana na długi czas, ale teraz coraz pilniejsze staje się cofanie się do przeszłości, reinterpretacja tradycyjnego modelu chłopskiego w świetle nowych technologii.


Oszczędzaj energię dzięki funduszowi gwarancyjnemu

Fundusz zapewnia udzielanie koncesji na zagwarantowanie transakcji finansowych, których celem jest dokonanie inwestycji zmierzających do przekwalifikowania energii oraz instalacji elektrowni zasilanych ze źródeł odnawialnych, w ramach „Funduszu Gwarancyjnego dla energii odnawialnej”, utworzonego ustawą regionalną z dnia 27 grudnia 2011 r. nr 66

Kto może się ubiegać

Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa (MPMI) *, nawet nowo utworzona, należycie zarejestrowana w Izbie Handlowej i nie będąca w trudnej sytuacji zgodnie z komunikatem UE 2004 / C 244/02

firmy medyczne i szpitale

stowarzyszenia prowadzące niezarobkową działalność społeczną, kulturalną i rekreacyjną, posiadające osobowość prawną lub nie

amatorskie związki i kluby sportowe utworzone w ustalonych formach, w sztuce. 90 ust. 17 ustawy 289 z dnia 27 grudnia 2002 r

* The MPMI do gwarancji kwalifikują się osoby działające w poniższych sekcjach Klasyfikacji aktywów
ekonomiczny Ateco Istat 2007:
A - Rolnictwo, leśnictwo (z wyłączeniem rybołówstwa)
B - Górnictwo (z wyłączeniem kodów 05, 05.10, 05.20, 08.92.0)
C - Działalność produkcyjna (wyłączając: 19.1)
D - Dostawa energii elektrycznej, gazu, pary i klimatyzacji
E - Dostawa wody do sieci kanalizacyjnych, gospodarowanie odpadami i działania związane z rekultywacją
F - Budowa
G - Hurtowa i detaliczna naprawa pojazdów mechanicznych i motocykli
H - Transport i przechowywanie
I - Działalność związana z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi
J - Usługi informacyjne i komunikacyjne
M - Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna
N - Wynajem, biura podróży, usługi wsparcia biznesowego (ograniczone do: 77.3, 81, 82)
Q - Zdrowie i pomoc społeczna (z wyłączeniem 86,1)
R - Zajęcia artystyczne, sportowe, rozrywkowe i rozrywkowe
S - Pozostała działalność usługowa (ograniczona do 96.01, 96.02).

Charakterystyka obiektu

Gwarancja jest wystawiana na rzecz pożyczkodawców na okres maksymalna gwarantowana kwota nieprzekraczająca 80% każdej transakcji finansowej.
Maksymalna gwarantowana kwota na beneficjenta wynosi równy
EUR 100 tysięcy dla osób fizycznych
EUR 250 tys. Dla pozostałych beneficjentów
EUR 375 tys. Dla grup firm

Gwarancja może zostać udzielona w dniu transakcje finansowe o czasie trwania od co najmniej 5 do maksymalnie 10 lat dla wszystkich beneficjentów, z wyjątkiem władz lokalnych, których maksymalny czas trwania wynosi 25 lat.
Gwarancja musi być wymagana w przypadku transakcji, które nie zostały jeszcze zatwierdzone przez pożyczkodawców i jest wystawiana bez opłat i wydatków ponoszonych przez beneficjentów. Nie można żądać żadnych gwarancji rzeczywistych, bankowych ani ubezpieczeniowych na operacje gwarantowane przez ten fundusz.

Finansowane interwencje i wydatki kwalifikowalne

Gwarancją objęte są transakcje finansowe mające na celu realizację inwestycji, których celem jest udzielenie gwarancji przekwalifikowanie energii i o godzinstalacja elektrowni zasilanych ze źródeł odnawialnych.
Inwestycje należy dokonać w Toskanii po dacie złożenia wniosku o udzielenie gwarancji. Kwalifikowalne wydatki dotyczą:
do. kolektory słoneczne do produkcji ciepłej wody użytkowej
b. fotowoltaiczne systemy słoneczne do podłączenia do sieci przesyłowej energii elektrycznej o mocy szczytowej od 1 kilowata do 100 kilowatów
do. farmy wiatrowe do 100 kilowatów
re. systemy grzewcze, kogeneracja i trigeneracja na biomasę o mocy nominalnej nieprzekraczającej 1000 kilowatów cieplnych i 350 kilowatów elektrycznych, tylko w przypadku zasilania biomasą o krótkim łańcuchu
jest. mini-elektrownie wodnedo 100 kilowatów
fa. instalacje do bezpośredniego wykorzystania ciepła geotermalnego za pomocą pomp ciepła nawet bez poboru płynu
sol. systemy oświetlenia publicznego wykorzystujące wysokosprawne technologie, energooszczędne lampy, elektroniczne systemy zasilania ze zdalnym sterowaniem i zdalnym zarządzaniem czy fotowoltaiczne lampy uliczne
godz. scentralizowane systemy również typu kogeneracyjnego zasilanego gazem ziemnym do 500 kilowatów cieplnych i 250 kilowatów elektrycznych
the. systemy i sieci ciepłownicze w służbie użytkowników publicznych i prywatnych
jot. izolacja i interwencje mające na celu zmniejszenie zużycia energii i instalację jednego z systemów, o których mowa w lit. a) do i)

Projekt inwestycyjny musi:
do) przewidzieć zmniejszenie zużycia energii lub produkcji energii ze źródeł odnawialnych
b) mieć wartość dla środowiska. Za wartościowe dla środowiska uznawane są projekty, które pozwalają na redukcję emisji gazów cieplarnianych oraz te, które polegają na usuwaniu elementów azbestocementu z dachów budynków, przeznaczonych na elementy fotowoltaiczne. Projekty polegające na instalacji naziemnych systemów fotowoltaicznych na gruntach rolnych nie mają wartości środowiskowej.


_________________
Śledź Agraria.org także na Facebooku i Twitterze!

_________________
Śledź Agraria.org także na Facebooku i Twitterze!

do izby handlowej, jeśli dochód przekracza 7 tysięcy euro.
Chciałem wiedzieć, jakie podatki muszę zapłacić jak od końcowego zysku itp.

_________________
Śledź Agraria.org także na Facebooku i Twitterze!

Musisz zadać pytanie w sekcji Wsparcie edukacyjne.
Cześć,
Marco

_________________
Śledź Agraria.org także na Facebooku i Twitterze!

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina [czas letni]

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 3 gości


Zespół Energy Power

INTELIGENTNA ENERGIA

Firma narodziła się zzwiązek dwóch skonsolidowanych rzeczywistości.

Umbraquadri, firma specjalizująca się w przemysłowych instalacjach elektrycznych: zajmuje się automatyką, okablowaniem elektrycznym oraz wszystkim co jest związane z projektowaniem, rozwojem i budową rozdzielnic elektrycznych dla przemysłu i dużych firm.

De Cloet, warsztat mechaniczny specjalizujący się w obróbce metali oraz w projektowaniu i produkcji maszyn, urządzeń i narzędzi metalowych dla rolnictwa i przemysłu.

Nowa firma jest w stanie zaoferować: automatykę, robotykę, mechatronikę, automatykę domową, systemy elektryczne, elektroniczne, hydrauliczne, mechaniczne, pneumatyczne i hydrauliczne, obróbkę mechaniczną, sprzęt i oprogramowanie, przetwarzanie danych.

Team Energy Power niedawno wprowadził na rynek FIXO, innowacyjną jednostkę sterującą, która optymalizuje zużycie w systemach grzewczych i gwarantuje oszczędności od 15% do 28% na rachunku.


Zalety gospodarki o obiegu zamkniętym w rolnictwie

Zastosowanie gospodarki o obiegu zamkniętym w sektorze rolnym może okazać się jednym z najskuteczniejszych rozwiązań przyczyniających się do ocalenia planety.

Przede wszystkim pomaga nam położyć kres konsumpcji typowe dla mentalności liniowej.

Jak dotąd poświęcaliśmy się produkcji, korzystając z zasobów naturalnych, czego rezultatem jest koniec. Następnie używaliśmy i konsumowaliśmy bez kryteriów, wykorzystując mniej niż połowę potencjału produktów, a ostatecznie wyrzucaliśmy produkty, gdy ich już nie potrzebowaliśmy, wytwarzając odpady, które nie są odzyskiwane.

Miało to bardzo poważne konsekwencje dla środowiska i różnorodności biologicznej.

Jednak stosując techniki zrównoważonego rozwoju w systemie o obiegu zamkniętym, nie tylko możemy to osiągnąć żyzniejsze gleby dzięki ponownemu wykorzystaniu materiałów organicznych i niechemicznych, ale możemy wyeliminować wszelkie formy marnotrawstwa. Z tego punktu widzenia oszczędności również będą spore.

Ponadto konsument końcowy skorzysta również na możliwości konsumpcji naturalnych produktów wysokiej jakości, wolnych od substancji szkodliwych dla organizmu i zanieczyszczeń dla środowiska.

W rzeczywistości w ten sposób również możemy odnieść sukces drastycznie zmniejszyć zanieczyszczenie, uwalniając mniej szkodliwe dla planety.

Rolnictwo w gospodarce o obiegu zamkniętym: mniej odpadów, więcej oszczędności

Plik oszczędności jest to z pewnością jedna z głównych zalet gospodarki o obiegu zamkniętym w rolnictwie.

W rzeczywistości dzięki ponownemu wykorzystaniu, a nie wyrzucaniu odpadów, nie będziemy już mieć problemu z ich usuwaniem na koniec cyklu, a także znacznie zaoszczędzimy na kosztach zarządzania.

Spora część oszczędności również będzie pochodzić zprodukcja własna nawozów i nawozów, których nie będziemy musieli już kupować. Così facendo ridurremo anche l’uso di prodotti sintetici provenienti da fonti fossili non rinnovabili, tra i principali responsabili dell’inquinamento.

Uno dei fattori più importanti resta la riduzione di emissioni di CO2 e gas serra nell’ambiente.

Il comparto agroalimentare non si discosta molto dalle dinamiche di produzione “lineare” che guidano gli altri settori produttivi e ciò grava prepotentemente sull’impatto ambientale.

Più di un decimo dei gas serra derivano, infatti, dalle emissioni agricole. Applicando invece l’economia circolare nel settore dell’agricoltura, recuperando i materiali e diminuendo gli sprechi, avremo offerto un gran contributo alla riduzione dell’inquinamento.

Allo stesso tempo, abbandonare le dinamiche di agricoltura intensiva, che producono erosione e danni al terreno e sconvolgono il ciclo idrico, permette di andare incontro ad una produzione sostenibile, con la salvaguardia di un numero maggiore di biodiversità.

Infine, non dobbiamo sottovalutare l’autosufficienza energetica che otterremo valorizzando i rifiuti.

Le biomasse, cioè scarti della filiera agricola e boschiva possono essere trattate e riconvertite in energie alternative.

In che modo? Attraverso un digestore anaerobico, un impianto dove la materia organica viene fermentata e da origine a biogas per produrre energia elettrica. Il biogas può anche essere purificato per diventare biometano.

Quest’ultimo è un gas metano rinnovabile che ha la stessa potenza energetica di quelli molto più inquinanti, provenienti da fonti fossili, che utilizziamo ad esempio per le automobili o i riscaldamenti in casa.


Risparmio energetico e rispetto dell’ambiente, la formula Salcheto

Sostenibilità: un termine che ormai entra in ogni progetto di ricerca o di valorizzazione in agricoltura. Forse sarebbe meglio parlarne (e abusarne) di meno e agire di più.

In cantina qualcuno ha già cominciato. Un esempio per tutti è Salcheto, la prima cantina off grid al mondo, autonoma dal punto di vista energetico, che ha certificato l’impatto ambientale dei suoi prodotti valutandone l’impronta carbonica e riportandola su ogni etichetta di vino. Si tratta del primo caso al mondo di Carbon Footprint del vino ad essere certificata nell’ambito di una valutazione delle emissioni di gas serra basata sullo standard iso 14064. Nel 2011 le uve sono state vinificate nella nuova cantina ecologica. Per sapere come sia stato possibile raggiungere un risultato di Impatto Zero siamo andati a visitarla per voi e lo abbiamo chiesto direttamente a Michele Manelli, presidente di Salcheto.

PRIMO: CONSUMARE MENO

Una cantina del tutto innovativa in un territorio di grande tradizione come Montepulciano, come è nata l’idea?

«Il primo obiettivo era quello di produrre vino di altissima qualità e quindi di realizzare una cantina studiata e progettata per dare alle uve e ai vini il massimo rispetto in tutte le fasi di lavorazione – spiega Michele –. Dovendo progettare e realizzare tutto da zero ci siamo chiesti come si potesse fare questo riducendo allo stesso tempo l’impatto della nostra produzione sull’ambiente e in primis abbiamo pensato e realizzato una serie di accorgimenti per ridurre i consumi e le dispersioni di energia. Questo ci ha portato a valutare l’impronta carbonica di tutti i processi di lavoro, consentendoci di ottimizzare la produzione».

SECONDO: SFRUTTARE LE RISORSE AZIENDALI

Salcheto è una cantina quasi autosufficiente, scollegabile dalla rete di distribuzione dell’energia elettrica, come è possibile?

«Abbiamo studiato un sistema che utilizzasse solo risorse già presenti in azienda: la luce del sole per l’illuminazione naturale e per la produzione dell’energia elettrica con il fotovoltaico, i residui di potatura per la produzione di calore e lo scambio termico dell’energia geotermica a bassa entalpia per la produzione di freddo. Inoltre, puntando sul raffreddamento adiabatico e sulla coibentazione della cantina abbiamo eliminato tutti i consumi legati al condizionamento dei locali ».

Perché tre forme di energia invece di una sola?

«Perché abbiamo voluto evitare, ove possibile, qualsiasi trasformazione di una forma di energia nell’altra, passaggi che riducono il rendimento delle risorse utlizzate, e anche perché il nostro sforzo produttivo restasse concentrato sul vino e non sull’energia».

Così le biomasse legnose, rappresentate dagli scarti di potatura del vigneto e del bosco vengono stoccate in balle, asciugate e macinate per essere utilizzate nella centrale per riscaldare la cantina, l’acqua, gli uffici ecc. La coibentazione dei locali è realizzata con i sistemi di ventilazione, con la parete vegetale verticale (un pannello naturale dello spessore di 60 cm che blocca l’irraggiamento sulle pareti esposte al sole), con un sistema di raffreddamento adiabatico per ridurre il riscaldamento per irraggiamento della superficie del piazzale e dei locali sottostanti e con una torre di evaporazione che sfrutta lo stesso principio. E per il freddo in cantina, anziché produrlo con l’elettricità, a Salcheto si utilizza l’inerzia termica del terreno, che si conserva a temperature sempre più basse man mano che si va in profondità. Si parla di energia Geotermica a bassa entalpia quando si utilizzano delle sonde a sviluppo orizzontale a profondità non eccessive. Come funziona?

«Ci sono due serpentine (dette “sonde geotermiche”) sottoterra che scambiano calore sotto i vigneti, nell’interfilare, per fare in modo che il vigneto diventi un po’ il gruppo frigo della cantina. Ho pensato al geotermico a bassa entalpia perché l’abbassamanto di temperatura necessario per la produzione di vini rossi di pregio non è elevato. Per portare le uve a quattordici gradi per il raffreddamento nella fase di premacerazione basta crerare un “ponte termico” andando a profondità di 1,5-2 metri nel vigneto».

Un sistema simile di raffreddamento (in questo caso aperto) scambia calore anche con l’acqua del laghetto.

«Il laghetto viene alimentato con le acque meteoriche e dal troppo-pieno del depuratore. Nella progettazione abbiamo anche posto una particolare attenzione alla gestione e al risparmio della risorsa idrica. L’acqua del laghetto serve per le irrigazioni di raffreddamento del sistema di coibentazione e per le lavorazioni in campagna, e inoltre, essendo anche una massa di energia, noi la utilizziamo per la sua capacità termica».

La terza energia, quella elettrica viene prodotta con un piccolo impianto fotovoltaico da 20 kW formato da 250 metri quadri di pannelli solari.

VINIFICATORI A CO2

La cantina è parzialmente interrata e su due piani, al di sotto di un piazzale per il ricevimento delle uve ed è dimensionata per produrre a pieno regime 300- 350.000 bottiglie.

Il piazzale è disseminato di piccoli oblò in plexiglass disposti a cerchio e da una cupola centrale: sono le prese di luce dei collettori solari per l’illuminazione dei piani inferiori e servono anche, una volta sfilato il cilindro del collettore, per l’alimentazione per caduta delle vasche di vinficazione.

Qui la domanda nasce spontanea: e quando viene sera?

«Ci limitiamo all’uso diurno e organizziamo il lavoro con la luce del sole. Quella dei collettori solari è una tecnologia semplicissima e che esisteva negli Stati Uniti almeno da quarant’anni ma che non si era mai sviluppata».

I vinificatori si trovano nel piano interrato al di sotto del piazzale e sono stati studiati per sfruttare la pressione della CO 2 di fermentazione come forma di energia alternativa per la movimentazione solido-liquido. «Sono un’evoluzione molto importante nel nostro progetto di riduzione dei consumi. Li abbiamo studiati insieme alla Lasi di Venezia per sfruttasse completamente la pressione creata dai gas di fermentazione. Siamo così arrivati ad una vinificazione senza nessun organo meccanico, senza pompe, irroratori o follatori».

«Con l’effervescenza creata dalla CO 2 a bassa pressione riusciamo a fare tutto quello che vogliamo per stimolare l’estrazione senza bisogno di pompe o di energia elettrica. E il risultato è un’estrazione di antociani e polifenoli superiore per il primo del 5-10%, con minori tempi di lavoro e con tannini più morbidi. In sostanza abbiamo sviluppato un protocollo senza consumo di energia, ovvero con una nuova energia rinnovabile, ottenendo anche un risultato enologico migliore».

MONTEPULCIANO COME MODELLO

Grazie a queste soluzioni Salcheto sta rappresentando il “progetto pilota” per un movimento più ampio, che ha coinvolto attori diversi e che si è tradotto nella Carta di Montepulciano.

«Il progetto della cantina a basso impatto ambientale e la Carbon Footprint sono stati il risultato del Gruppo di Lavoro Salcheto Carbon Free , che ha messo insieme professionalità diverse del mondo della ricerca, della progettazione e della certificazione ambientale provenienti da Univesità di Siena, Cnr di Firenze, Csqa e Fabbrica del Sole. L’attività di questo gruppo ha prodotto un know-how e un metodo che abbiamo messo a disposizione di chi crede nella riduzione dell’impatto ambientale.

Così è nata la Carta di Montepulciano ( www.cartadimontepulciano.it ). Lo scopo è quello di creare regole comuni e condivise, stabilire dei metodi e fissare dei parametri confrontabili ma anche di darsi un codice etico per produrre e calcolare l’impronta carbonica».

«Per esempio abbiamo stabilito che, a meno che non si definiscano sperimentalmente dei parametri adatti a misurarla, la CO 2 riassorbita dal vigneto (quella utilizzata nel processo fotosintetico n.d.r.) non venga computata nel calcolo del Carbon Footprint. Quindi per il momento e fino a quando non avremo delle evidenze scientifiche tutti i bilanci sono al lordo dell’assorbimento della vegetazione».

E per gli investimenti, quanto costa realizzare una cantina off grid ?

«La stima che abbiamo fatto è di un investimento di € 523.000 in impiantistica specifica e/o per costi superiori rispetto a soluzioni termo-tecniche “tradizionali”, per un risparmio che abbiamo valutato in 46.000 euro annui. Tuttavia ricordo sempre che in una cantina come la nostra, di circa 3.000 mq dove sono stati investiti nel complesso oltre 4 milioni di euro, alcuni avrebbero potuto dedicare risorse equivalenti al mezzo milione che noi abbiamo “investito” in efficientamento e rinnovabili, in finiture o in design architettonico. Ci sono tanti esempi di chi l’ha fatto spendendo a volte anche molto di più. La mia morale è semplicemente che nell’insieme non abbiamo speso di più della media anzi meno, ma abbiamo semplicemente avuto diverse priorità».


Video: Oszczędzanie energii


Uwagi:

  1. Makya

    We urgently sell Second-hand R-50, R-65 rails, wear group 1, wear up to 3mm, for re-laying on the road. NOT A CROWBAR!

  2. Zulubar

    Czcionka jest trudna do odczytania na Twoim blogu

  3. Dogul

    W tym coś jest. Teraz wszystko stało się dla mnie jasne, wielkie dzięki za informacje.

  4. Colyn

    Całkiem dobrze! Myślę, że to świetny pomysł.



Napisać wiadomość